RSS  

اینم واسه سرگرمی شما چن تا اس ام اسه با حال

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

دوستي شوخي سرد آدماست ، بازي شيرين گرگم به هواست ، واسه كشتن غرور من و تو ، دوستي توطئه ثانيه هاست .


در بازي دل نگاه من مست تو بود ، هر برگ دلم شكسته پا بسته تو بود . من شاه دلم را به زمين انداختم ، اما چه كنم كه تك دل دست تو بود .

گر كششي بين ماست ، اين كشش قلب ماست . قلب تو گر آهن است ، قلب من آهنرباست .

بلبلان را آرزويي جز گل و گلزار نيست ، دوستان را لذتي جز لذت ديدار نيست

 دعا می کنم که لبانت را فقط در غنچه های لبخند ببینم و تو برایم دعا کن که هر گز بی تو نخندم

 دعا می کنم دستانت که وسعت آسمان و پاکی دریا و بوی بهار را دارد همیشه از حرارت عشق گرم باشد و تو برایم دعا کن دستهایم را هیچگاه در دستی بجز دست تو گره ندهم

من برایت دعا می کنم که گل های وجود نازنینت هیچگاه پژمرده نشوند برای شاپرک های باغچه ی خانه ات دعا می کنم که بال هایشان هرگز محتاج مرهم نباشند من برای خورشید آسمان زندگیت دعا می کنم که هیچگاه غروب نکند و بدان در آسمان زندگیم تو تنها خورشیدی پس برایم دعا کن ، دعا کن که خورشید آسمان زندگیم هیچگاه غروب نکند

محكمه الهي

  يه شب كه من حسابي خسته بودم 

  همين جوري چشامو بسته بودم

  سياهي چشام يه لحظه سر خورد

  يه دفه مثل مرده ها خوابم برد

تو خواب ديدم محشر كبرا شده

محكمه الهي برپا شده

خدا نشسته امت  از مرد و زن

رديف رديف مقابلش واستادن

چرتكه گذاشته و حساب مي كنه

به بنده هاش دائم خطاب مي كنه

آيه فرستادم كه آدم بشيد

با دلخوشي كنار هم جمع بشيد

دل هاي غم گرفته رو شاد كنيد

با فكرتون دنيارو آباد كنيد

عقل دادم بريد تدبر كنيد

نه اينكه جاي عقل كاه پر كنيد

من بهتون چقدر ماشا ا... گفتم

نيافريده باريكلا گفتم

من كه هواتونو هميشه داشتم

حتي يه لحظه گشنه تون نذاشتم

اما شما بازي نكرده باختيد

نشستيد و خداي جعلي ساختيد

هر كدم از شما خودش خداشد

از ما و آيه هاي ما جدا شد

حقيقتا شماها خيلي پستيد

خر نباشد گاو رو نميپرستيد

خيام اومد يه بطري هم تو دستش

رفت و آروم يه گوشه اي نشستش

يه آدم رياكار با يه صداي محكم

گفت اين آقا مفسده بايد بره جهنم

خدا بهش گفت تو دخالت نكن

به اهل معرفت جسارت نكن

بگو چرا به خونه اين هلاكي

اينكه نه مدعي داره نه شاكي

نه گردوخاك كرده  و نه هياهو

نه عربده كشيده ونه چاقو

نه مال اين نه مال اون رو برده

فقط شراب  خريده رفته خورده

آدم خوبيه هوا شو داشتم

اينجا منم از گناهش گذشتم

ديدم دارن تخت روون مي آرند

فرشته ها رو دوششون ميارن

مونده بودم كه اين كيه خدايا

تومحشراين كارا چيه خدايا

فكر مي كنيد داخل اون تخت كي بود

الان ميگم يه لحظه اسمش چي بود

كارش تودنيا مثل توپ صدا كرد

همون كه اين لامپارو اختراع كرد

همون كه كارش عالي بود اون ديگه

بگيد بابا توماس اديسون ديگه

خدا بهش گفت ديگه پايين نيا

يه راست برو بهشت پيش انبيا

وقت رو تلف نكن توماس زود برو

به هر وسيله اي اگر بود برو

از روي پل نري يه وقت مي افتي

ميگم هوايي ببرند و مفتي

رياكار ساكت نتونست بشينه

با اعتراض گفت عدالت اينه

توماس اديسون كه مسلمون نبود

اين بابا اهل دين و ايمون نبود

يه ركعت هم نماز شب نخونده

با سيم ميماش شب رو به صبح رسونده

حرفاي يارو كه به اينجا رسيد

خدا يه آهي از ته دل كشيد

حضرت حق خودش رو جابجا كرد

يه كم به اين رياكار نگاه كرد

با اينكه خيلي خيلي خسته هم بود

خطاب به بنده هاش دوباره فرمود

شما عجب كله خرايي هستيد

بابا عجب جونورايي هستيد

ميگيد توماس من مسلمون نبود

اهل نماز و دين و ايمون نبود

اون منو بيشتر از شما شناخته

دليلش هم اين چيزهايي كه ساخته

درسته گفتم كه عبادت كنيد

نگفتم به خلق خدمت كنيد ؟

توماس تو هر اتاق چراغ روشن كرد

با اين كارش خيلي به من كمك كرد

خدا براي رياكاره آتش افروخت

دروغ چرا يه كم دلم براش سوخت

طفلي تو باورش چه قصرها ساخته

اما به اينجا كه رسيده باخته

يكي اومد دستش رو گذاشت رو دوشم

دهانشو اورد كنار گوشم

گفت تو كله ات پر قرمه سبزيست

وقتي نميفهمي بپرسي بد نيست

اون كه نشسته يه مقام بالاست

مترجمه رفيق حق تعالاست

خود خدا نيست نماينده شه

مورد اعتماده و بنده شه

خداي لم يلد كه ديدني نيست

صداش با اين گوشا شنيدني نيست

شما زميني ها همش همينيد

اون ور ميزي رو خدا مي بينيد

همينجوري ميخواست بلند شه نم نم

گفت كه پا شو بايد بري جهنم

وقتي ديدم منم گرفتار شدم

داد كشيدم يه دفه بيدار شدم

شما بگید :

میون این همه خوشگل کیو انتخاب کنم ؟!

میون این همه خوشگل کیو انتخاب کنم ؟! 

به کودوم بگم آره ؟ کودومیرو جواب کنم ؟!

 پرویش پروانه جون پریسا جون یا پریا

 نیلوفر نسرین و نازی نسترن یا آنیتا   

کتایون هدیه شراره فریبا جون آنیتا

 کیو انتخاب کنم ؟ کدومو جواب کنم ؟!

شادی شبنم یا شیرین

نوشین و یا نازنین

بدون شرح....

حکایات نصرالدین

عده‌اي در بيابان نشسته بودند و غذا مي‌خوردند. نصرالدين كه از آنجا مي‌گذشت، بدون تعارف كنارشان نشست و شروع كرد به خوردن.
يكي پرسيد: «جناب عالي با كي آشناييد؟»
نصرالدين غذا را نشان داد و گفت: «با ايشان»

     کردار نیک و عمل صالح انسان ها را به درجات عالیه معنوی می رساند و در پیمودن مسیر ترقی و تعالی بین زن و مرد هیچ گونه تفاوتی وجود ندارد. قران می فرماید ( و من عمل صالحا من ذکر او انثی و هو مومن فلنحیینه حیاه طیبه) هر فرد با ایمانی که عمل صالح انجام دهد و خواه مرد باشد یا زن او را به حیاتی پاک زنده می داریم . با توجه به این ایه طی کردن راه ترقی و تعالی همت و تلاش می طلبد چه بسا مردانی که ز راه باز مانده اند اما در سیر تکاملی بانوان زیادی به درجه عالی سعادت گام نهاده اند
بانوی عارفه
   رابعه عدویه از بانوان سعادتمندی است که بر اثر انجام کارهای نیک و تلاش در مسیر سعادت نام نیکو از خود به یادگار گذاشته و در عرفان و سلوک به مقاماتی نائل آمده است .
روزی جمعی از مردم بصره بر در خانه عدویه رفتند و گفتند : ای رابعه مردان را سه فضیلت است که زنان را نیست ،
1)آن که مردان عقل کامل دارند و زنان ناقص العقلند و دلیل بر نقصان عقل انها این که گواهی دو زن برابر گواهی یک مرد است
2) انکه زنان ناقص الدین هستند زیرا در هر ماه چند روز از نماز و روزه می مانند
3) هرگز زنی به مقام نبوت نرسیده است .
رابعه گفت : اگر گفتار شما درست باشد زنان را نیز سه فضیلت است که مردان را نیست .
1)ان که در میان انها مخنث نیست ( مرد بی غیرت )
2)همه انبیاء و صدیقان و شهیدان و صالحان در دامن زنان پرورش یافته اند و در کنار ایشان بزرگ شده اند
3)انکه هیچ زنی ادعای خدائی نکرده است و این جرات و بی ادبی در طول تاریخ به خداوند از مردان سر زده است
یا حق

.. 

در ادامه مطلب ........

لطائف  

:از دست بخیلی نانی برزمین افتاد . سگی آنرا برداشت و دوید . بخیل هرچه سعی کرد به او نرسید.گریه کنان باز میگشت.مردم پرسیدند: چرا گریه میکنی؟

گفت : هرگز قصه ی این غصه را جز با خدای نباید گفت که سگ را آفریده!

**

شاعری را دیدند که از کوچه ی بخیلی بیرون آمد در حالی که خلعت نو پوشیده .

گفتند: آیا خواجه ( همان بخیل) این خلعت بتو داده؟ چنین کرمی ازو در وجود آمده؟ این سخاوت از او عجیب است!

شاعر گفت: نه . والله بخل او به مرتبه ایست که اگر او را سرایی باشد مشتمل بر چهار صفه بزرگ و خانه های بسیار و تمام آن مالامال از سوزن . و یعقوب پیامبر جمیع انبیا مرسلین و ملائکه مقربین را به شفاعت بیاورد و همه را ضامن خود گرداند و از خواجه یک سوزن به عاریت خواهد که با آن پیراهن دریده یوسف صدیق(ع) را بدوزد خواجه به آن تن در ندهد.

**

ظریفی مهمان بخیلی شد و برخوان وی مرغ بریان دید . شام تناول نمودند ولیکن مرغ بریان را برسر سفره نیاورد.

ظریف گفت : ظاهراعمر این مرغ بعد از کشته شدن به مراتب دراز تر خواهد بود از عمری که در حیات خود داشته

شتر دیدی؟ ندیدی

   ‌گویند: سعدیاز دیاری به دیار دگر می‌رفت. در راه چشمش به جای پای یك مرد و یك شتر افتاد كه از آنجا عبور كرده بودند. كمی كه رفت جای پنجه‌های دست مسافر را دید كه به زمین تكیه داده و بلند شده، پیش خود گفت: «سوار این شتر زن آبستنی بوده» بعد یك طرف راه مگس و طرف دیگر پشه به پرواز دید پیش خود گفت: «یك لنگه بار این شتر عسل، لنگه دیگرش روغن بوده» باز نگاهش به خط  راه افتاد دید علف‌های یك طرف جاده چریده شده و طرف دیگر نچریده باقی مانده؛ گمانش برد: « شتریك چشم كور، یك چشم بینا داشته»

از قضا خیالات سعدی همه درست بود و ساربانی كه از مقابلش گذشته بود به خواب می‌رود و وقتی كه بیدار می‌شود می‌بیند شترش رفته. او سرگردان بیابان شد تا به سعدی رسید. پرسید: «شتر مرا ندیدی؟» سعدی گفت: «ترا شتر یك چشم كور نبود؟» مرد گفت: «آری» گفت: « یك لنگه بار شتر عسل، لنگه دیگرش روغن نبود؟» گفت: «آری» گفت: «زن آبستنی بر شتر سوار نبود؟» گفت: «چرا» سعدی گفت: «من ندیدم!» مرد ساربان كه همه نشان‌ها را درست شنید اوقاتش تلخ شد و گفت: «شتر مرا دزدیده‌ای همه نشانی‌ها نیز صادق است.» بعد با چوبی كه در دست داشت شروع كرد سعدی را زدن. سعدی تا خواست بگوید من از روی جای پا و علامت‌ها فهمیدم چند تایی چوب ساربانی خورده بود، وقتی مرد ساربان باور كرد كه او شتر را ندزدیده راه افتاد و رفت. سعدی زیر لب زمزمه كرد و گفت:

سعدیا چند خوری چوب شترداران را    تو شتر دیدی؟ نه جا پاشم ندیدم!

      عبدالملک بن صالح از امرا و بزرگان خاندان بنی عباس بود و روزگاری دراز در این دنیا بزیست و دوران خلافت هادی، هارون الرشید و امین را درک کرد. مردی فاضل و دانشمند و پرهیزگار و در فن خطابت افصح زمان بود. چشمانی نافذ و رفتاری متین و موقر داشت؛ به قسمی که مهابت و صلابتش تمام رجال دارالخلافه و حتی خلیفه وقت را تحت تأثیر قرار می داد. به علاوه .......

طمع در ازدواج

واعظی، خلق را تحریص می کرد:

-بر زن خواستن و تزویج کردن – و احادیث می گفت!

-و زنان را تحریص می کرد، ... بر شوهر خواستن،

-و آنکس [را] که زن دارد، تحریص می کرد بر میانجی کردن، و سعی نمودن در پیوندیها و احادیث میگفت!

از بسیاری که گفت، یکی برخاست که:

-الصوفی ابن الوقت! من مرد غریبم. مرا زنی می باید!

واعظ، رو به زنان کرد و گفت...:

- میان شما کسی هست که رغبت کند [به همسری این مرد]؟

گفتند که:

-هست!

گفت تا:

-بر خیزد، پیشتر آید؟

[زنی] برخاست، پیشتر آمد! گفت:

-رو باز کن تا ترا به بیند! که سنت اینست از رسول که پیش از نکاح، یکبار به بینند!

[زن] روی باز کرد. [واعظ] گفت:

-ای جوان بنگر!

گفت:

-نگریستم!

گفت:

-شایسته هست؟

گفت:

-هست!

گفت:

-ای عورت! چه داری از دنیا؟

گفت:

-خرکی دارم، سقایی کند. و گاهی گندم به آسیا برد، و هیزم کشد. اجرت آن به من دهد.

-واعظ گفت:

-این جوان، مردم زاده می نماید و متمیز، نتواند، خربندگی کردن!

دیگری هست؟!

گفتند:

- هست!

همچنین پیش آمد، روی بنمود. جوان گفت:

-پسندیده است!

[واعظ] گفت:

-چه دارد؟

[کسی] گفت:

-گاوی دارد. گاهی آب کشد، گاهی زمین شکافد، گاهی گردون کشد! اجرت آن بدو رسد!

[واعظ] گفت:

-این جوان متمیز است. نشاید گاوبانی کند!

دیگری هست؟

گفتند:

-هست!

گفت تا:

- خود را بنماید!

بنمود. و گفت:

-از جهاز چه دارد؟

گفت:

-باغی دارد!

واعظ، روی بدین جوان کرد، گفت:

-اکنون ترا اختیار است، از این هر سه، آنکه موافق تر است، قبول کن!

آن جوان، بُن گوش خاریدن گرفت!

[واعظ] گفت:

-زود بگو! کدام می خواهی؟

[جوان] گفت:

-خواهم که بر خر نشینم، و گاو را پیش کنم و به سوی باغ روم!

گفت:

- آری، ولی چنان نازنین نیستی که ترا، هر سه مسلم شود!

 

ماه من غصه نخور زندگي جذر و مد داره ، دنيامون يه عالمه آدم خوب و بد داره

ماه من غصه نخور همه که دشمن نميشن ، همه که پر ترک مثل تو و من نميشن

ماه من غصه نخور مثل ما ها فراوونه ، خيلي کم پيدا ميشه کسي رو حر فش بمونه

ماه من غصه نخور گريه پناه آدماس ، تر و تازه موندن گل مال اشک شبنماس

ماه من غصه نخور زندگي خوب داره و زشت ، خدا رو چه ديدي شايد فردامون باشه بهشت

ماه من غصه نخور پنجره مون بازه هنوز ، باغچمون غرق گلاي عاشق نازه هنوز

ماه من غصه نخور باز داره فصل سيب ميشه ، مي دونم گاهي آدم،تو وطنش غريب ميشه

ماه من غصه نخور ماها که تب نميکنن

ماه من غصه نخور شمعدونيا صورتين ، دلايي که بشکنن چون عاشقن قيمتين

ماه من غصه نخور سبک ميشي بارون بياد ، تويه عاشقي بايد نترسيد از کم و زياد

ماه من غصه نخور خاطره هامون کودکن ، تويه اين قصه دلا يه وقتايي عروسکن

ماه من غصه نخور بازي زمين خوردن داره

ماه من غصه نخور تاب بازي افتادن داره ، زندگي شکستنو دوباره دل دادن داره

ماه من غصه نخور خيلي ها تنهان مثل تو ، خيليا با زخماي عاشقي آشنان مثل تو

ماه من غصه نخور زندگي بي غم نميشه ، اوني که غصه نداشته با شه آدم نميشه

امشب همه جا حرف  از آسمون و مهتابه  ،  تموم خونه ديدار اين خونه

فقط  خوابه ، تو كه رفتي هواي  خونه تب داره  ،  داره  از درو ديوارش غم

عشق تو مي باره ، دارم مي ميرم از بس غصه خوردم ،  بيا بر گرد تا ازعشقت

نمردم، همون كه فكر نمي كردي نمونده پيشت، ديدي رفت ودل ما رو سوزوندش

حيات خونه دل مي گه درخت ها همه خاموشن، به جاي كفتر و  گنجشك  كلاغاي

سياه پوشن ،  چراغ  خونه  خوابيده  توي  دنياي خاموشي  ،   ديگه  ساعت رو

طاقچه شده كارش فراموشي  ،  شده كارش فراموشي  ،  ديگه  بارون  نمي

باره  اگر چه  ابر سياه  ،  تو كه  نيستي  توي  اين خونه ،   ديگه  آشفته

بازاريست  ،  تموم  گل ها  خشكيدن مثل خار بيابون ها ،  ديگه  از

رنگ  و رو رفته ، كوچه و خيابون ها ،،، من گفتم و يارم گفت

گفتيم و سفر كرديم،از دشت شقايق ها،با عشق گذركرديم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداري، عشقو

به فراموشي ،چند روزه تو مي سپاري

گفتم كه تو مي دوني،سرخاك

تو مي ميرم ، ولي

تا لحظه مردن

نمي گيرم

دل از

تو

              با مردم افتاده جهان بر سر کین است

                 تا بوده همین بوده و تا هست همین است

                                          آنجا که نصیب همه سر مستی و شادی است

                                           هر درد و غمی قسمت دلهای حزین است

                   یک مایه نریزند به پیمانه دلها

                 این باده گهی تلخ و زمانی شکرین است

                                           آفت زده برق بلا را چه تفاوت؟

                                          گر خرم و سر سبز همه روی زمین است

                 در کاخ نشینان همه روئینه حصارند

                سیلاب حوادث خطر کلبه نشین است

                                        هر جا ببری رخت که آسوده نشینی

                                       غارتگر ایام در آنجا به کمین است

                یکدم نتوان فارغ از ایام جهان بود

              گر هست فراغت به دم باز پسین است

                                         مردان خدا سلطنت از فقر خریدند

                                        این دولت سرمد نه بتاج و نه نگین است

                آخر به زمین میخوری از گردش ایام

               درمرتبه گر جای تو بر چرخ برین است

                                        آزاده دلان را چه تفاوت که زمانه

                                      یکچند چنان بوده و یکچند چنین است

                                                        ابوالحسن ورزی

                                                                      دهه ۱۳۳۰